Boston Celtics amerykański koszykarski klub grający w lidze NBA. Prawie od początku istnienia (od 1950 r.) do 1966 r. drużyną kierował trener Arnold “Red” Auerbach. Za jego kadencji Celtics zdobył dziewięć tytułów mistrzowskich NBA, z czego osiem zostało wywalczonych rok po roku. Pierwszy znaczącym posunięciem transferowym Auerbacha było pozyskanie w 1951 r. znakomitego rozgrywającego Boba Cousy. Kilka lat później oddał do St. Louis Hawks dwóch doświadczonych zawodników, Eda Macauleya i Cliffa Hagana, w zamian za prawo pierwszego wyboru w drafcie przed sezonem 1956-1957, zyskując w ten sposób 208-centymetrowego Bill Russella, grającego na pozycji centra. Auerbach zaangażował również K.C. Jonesa i Tommy’ego Heinsohna. Po roku korzystając z przysługującego Celtics wyboru w pierwszej rundzie draftu, dodał do ekipy obrońcę, Sama Jonesa. Z tymi zawodnikami Auerbach zdominował ligę w latach 60. Jednak bostończycy już w sezonie 1977-1978 uzyskali poniżej 50% zwycięstw. Wtedy Auerbach, mając prawo pierwszego wyboru w drafcie zdecydował się na Larry’ego Birda. Następne posunięcie Auerbacha polegało na dość skomplikowanym “handlu wymiennym” z Golden State Warriors. “Red” oddał im dwa prawa wyboru w drafcie za centra Roberta Parisha oraz wybór nr. 3, który został wykorzystany później na Kevina McHale’a. Auerbachowi udało się też pozyskać obrońców, Dennisa Johnona i Danny’ego Ainge. W tym składzie Celtics, pod wodzą Larry’ego Birda, pięciokrotnie walczyli wówczas w finałach NBA, trzy razy zdobywając mistrzostwo ligi. W 1986, dwa dni po drafcie, umarł utalentowany Len Bias na skutek przedawkowania narkotyków, w 1992 kontuzja wyeliminowała z gry Larry’ego Birda, a w lecie 1993 zmarł nowy lider drużyny, Reggie Lewis. Te wydarzenia zapoczątkowały wielki kryzys w zespole. W 1997 Auerbach ściągnął do Bostonu trenera Ricka Pitino, który wcześniej pomógł wrócić do świetności New York Knicks, a następnie doprowadził drużynę uniwersytetu Kentucky do mistrzostwa uczelnianej ligi NCAA. Pitino dokonał gruntownej przebudowy Boston Celtics, angażując młodych graczy. Trzon zespołu tworzyli: dwaj utalentowani debiutanci ? point guard Chauncey Billups (obecna gwiazda Pistons) i wszechstronny Ron Mercer, grający wcześniej w teamie uniwersytetu Kentucky, a także młodzi skrzydłowi Antoine Walker i Eric Williams oraz center Travis Knight. Niestety, duże rotacje kadrowe nie przyniosły efektów. Po rezygnacji Pitino w 2001 r., zespół prowadzili kolejno: Jim O’Brien, Danny Ainge i w końcu Doc Rivers, a zespół przechodził bezustanną przebudowę. W skutek tego, największym sukcesem w ciągu ostatnich 15 lat był zaledwie finał konferencji w 2002 r. W 2007 r. zmarł jeden z filarów zespołu, zwiazany z Celtami od 1950 r., długoletni trener, a ostatnio prezydent klubu, Red Auerbach. 2007 r. przyniósł także największe pozytywne zmiany w składzie od lat. Do zespołu zaangażowano dwie wielkie gwiazdy: Kevina Garnetta i Raya Allena. Wraz z Paulem Pierce mają stanowić trzon nowych Celtów, których stawia się w gronie faworytów ligi w nadchodzącym sezonie.
Coach: Doc Rivers

Numer	Imię Nazwisko	Pozycja	Wzrost	Waga	Data ur.	Pochodzenie	lata w NBA
20	Ray Allen	G	195	93	1975-07-20	Connecticut	11
42	Tony Allen	G	193	96	1982-01-11	Oklahoma State	3
93	P.J. Brown	F	210	108	1969-10-14	Louisiana Tech	14
28	Sam Cassell	G	190	84	1969-11-18	Florida State	14
11	Glen Davis	F	205	131	1986-01-01	Louisiana State	R
5	Kevin Garnett	F	210	99	1976-05-19	Farragut Academy HS (IL)	12
50	Eddie House	G	185	79	1978-05-14	Arizona State	7
43	Kendrick Perkins	C	208	119	1984-11-10	Clifton J. Ozen HS (TX)	4
34	Paul Pierce	F	200	106	1977-10-13	Kansas	9
66	Scot Pollard	C	210	126	1975-02-12	Kansas	10
41	James Posey	F	203	98	1977-01-13	Xavier (Ohio)	8
0	Leon Powe	F	203	108	1984-01-22	California	1
13	Gabe Pruitt	G	193	77	1986-04-19	USC	R
9	Rajon Rondo	G	185	77	1986-02-22	Kentucky	1
44	Brian Scalabrine	F	205	106	1978-03-18	USC	6